Kultura, ciało, (nie)jedzenie. Terapia

Opis

Kultura, ciało, (nie)jedzenie. Terapia. Jest więc zasługą autorki, że przedstawia czytelnikom pracę nie tylko nowoczesną i erudycyjną, lecz także taką, która opisuje zjawisko zaburzeń jedzenia wielowymiarowo, czy – by odwołać się do metafory cytowanego przez Barbarę Józefik Michaela White’a – poprzez ukazanie szerokiego krajobrazu.

Być może jednak najważniejszą częścią pracy są uwagi autorki o praktyce terapeutycznej. Perspektywa konstrukcjonizmu społecznego, a więc spojrzenie, które wydaje się najbardziej zasadne w odniesieniu do zjawiska pozostającego „na styku natury i kultury”, jest – jak łatwo się może czytelnik przekonać – znana Barbarze Józefi